Otporni skrob, novo dijetetsko vlakno, privuklo je mnogo pažnje i istraživanja. 1982., britanski fiziolog Hans Englyst i drugi otkrili su da nerastvorljiva dijetalna vlakna sadrže škrob i nazvali su ga otpornim škrobom. Godine 1992., FAO (Organizacija za hranu i poljoprivredu Ujedinjenih nacija), na osnovu istraživanja Englysta i EURESA (European Collaboration for the Study of Resistant skroba), definisao ga je kao "škrob i produkte razgradnje otpornog škroba koji se ne apsorbiraju u tanko crijevo zdravih ljudi." Laički rečeno, rezistentni škrob se ne apsorbira i enzimski vari u tankom crijevu, ali može podvrgnuti reakcijama fermentacije s hlapljivim masnim kiselinama u debelom crijevu ljudskog gastrointestinalnog trakta. Stoga je rezistentni skrob poznat i kao skrob otporan na enzime i neprobavljivi škrob.
Postoje četiri glavne kategorije RS i to: RS1, RS2, RS3 i RS4.
RS1 (fizički inkapsulirani škrob),koji se odnosi na škrobne granule koje podliježu fizičkom zaštitnom efektu zbog mehaničke obrade i koje su zaključane u zidu biljne ćelije čineći ih nedostupnima za djelovanje amilaze, uglavnom se nalazi u žitaricama i mahunarkama.
RS2 (otporne škrobne granule),odnosi se na one škrobove koji su prirodno otporni na probavu. Uglavnom se nalazi u sirovom krompiru, bananama i visokolančanom kukuruznom skrobu. Njegova otpornost na enzimsku digestiju je zbog guste i djelomično kristalne strukture, a otpornost nestaje završetkom lijepljenja.
RS3 (regenerisani skrob),Odnosi se na škrob koji se teško razgrađuje amilazom jer kristalizira nakon lijepljenja i tokom hlađenja ili skladištenja, također se naziva stari skrob. Važna je komponenta rezistentnog škroba i nastaje promjenama u kemijskoj strukturi, polimerizaciji i kristalnoj konformaciji škroba uzrokovane obradom hrane, te je stoga važna vrsta rezistentnog škroba. RS3 se često nalazi u hladnom pirinču, hljebu i prženoj hrani.
RS4 (hemijski modifikovan skrob),odnosi se na frakciju škroba otpornu na enzime koja nastaje nakon fizičke ili kemijske denaturacije zbog promjene molekularne strukture škroba i uvođenja nekih kemijskih funkcionalnih grupa, kao što su karboksimetil škrob, umreženi škrob, itd. Također, odnosi se i na promjene molekularne strukture škroba uzrokovane genetskom modifikacijom tokom uzgoja, kao što je frakcija škroba otporna na enzime koja je rezultat genetske modifikacije ili promjene molekularne strukture uzrokovane kemijskim metodama.
Oblik RS klasifikacije se i dalje mijenja, ali RS1 i RS2 ili RS1 i RS3 često koegzistiraju u jednoj hrani. Budući da RS1 i RS2 gube većinu tokom zagrijavanja i prerade, domaći i strani istraživači su trenutno najviše zainteresirani za RS3 i RS4, koji se mogu dodati hrani radi poboljšanja njihove funkcionalnosti.
Otporni skrob se takođe smatra dijetalnim vlaknima, ali ipak ima različite aspekte od dijetalnih vlakana i ima opsežnije funkcionalne efekte na ljudski organizam. Svoje fiziološke funkcije može vršiti utječući na apsorpciju i metabolizam drugih tvari, kao i na proizvodnju sekundarnih organizama fermentacijom u debelom crijevu.
